Joke

“Dit is Joke”, zegt haar man
en we lopen langzaam door
hun huis in haar rond:
de grote spiegel die zij vond in arme tijden,
kroonluchters in alle maten, prijzen,
vier foto’s in zwart-wit uit haar verleden
mode, met dieren in stof verweven,
enorme tassen met zeil in gelid
banken voor hun bootje in strak wit.

Ruim is Joke
in haar kamer boven
vol kleur en materiaal met
tegen de muur een regenboog
in geometrie.
Hier - in haar ruimte
huivert de leegte
die zij achterlaat.

Verbindend is Joke
in hun kamer beneden
vol oud en nieuw,
uniek,
vazen door haar hand gevuld
met vlammend rood.

Zo boven, zo beneden.

In de serre
een plotselinge kou
duisternis en
lege vazen

juist dan schetst hij een beeld
van witte rozen
een zee van licht -
zijn vrouw
Joke